رفتن به مطلب
جامعه‌ی برنامه‌نویسان مُدرن ایران
کامبیز اسدزاده

یک تقلب در رابطه با کتابخانه‌های HTTP جهت استفاده در ++C

پست های پیشنهاد شده

سلام،

بسیاری از ما زمانی که می‌خواهیم از سرویس Rest استفاده کنیم، یا صفحه‌ای از وب‌سایت را تجزیه کنیم و یا حتی زمانی که نیاز داریم یک ربات یا خزنده‌ی ساده بنویسیم؛ این برای ما سوال بسیار بزرگی می‌شود که از چه روش و کتابخانه‌ای باید استفاده کنیم.

همانطور که می‌دانید متاسفانه، کتابخانه‌ی پیشفرض و استاندارد ++C تا قبل از اینکه نسخه‌ی 2a آن ارائه شود هیچ امکانی را در رابطه با حوزه‌ی شبکه ارائه نمی‌دهد. بنابراین ما مجبور هستیم تا به کمک کتابخانه‌های دیگر این زبان برنامه‌ی خود را توسعه دهیم. ما نیاز داریم تا بدانیم چگونه به کمک امکانات موجود در کتابخانه‌های غیر پیش‌فرض می‌توانیم کار با شبکه را مدیریت کنیم. من فکر می‌کنم آی‌او‌استریم محل مناسبی برای نوشتن این برگه‌ی تقلب در رابطه با این موضوع باشد. بنابراین در این مقاله قصد دارم برخی از روش‌های موجود تحت چند کتابخانه‌ی مختص این کار را برای شما معرفی کنم.

قبل از هر چیز لیست کتابخانه‌های مناسب برای این کار را در نظر داشته باشید:

  • WinInet
  • WinHttp
  • Casablanca
  • Qt
  • POCO
  • wxWidgets
  • Boost.Asio
  • libcurl
  • neon
  • .NET (С++/CLI)
  • IXMLHTTPRequest
  • HappyHttp
  • cpp-netlib

کتابخانه‌ی WinInet

    #include <tchar.h>
    #include <wininet.h>  

    /// ....

    HINTERNET hIntSession = 
      ::InternetOpen(_T("MyApp"), INTERNET_OPEN_TYPE_DIRECT, NULL, NULL, 0);

    HINTERNET hHttpSession = 
      InternetConnect(hIntSession, _T("api.twitter.com"), 80, 0, 0, INTERNET_SERVICE_HTTP, 0, NULL);

    HINTERNET hHttpRequest = HttpOpenRequest(
      hHttpSession, 
      _T("GET"), 
      _T("1/statuses/user_timeline.xml?screen_name=twitterapi"),
      0, 0, 0, INTERNET_FLAG_RELOAD, 0);

    TCHAR* szHeaders = _T("Content-Type: text/html\nMySpecialHeder: whatever");
    CHAR szReq[1024] = "";
    if( !HttpSendRequest(hHttpRequest, szHeaders, _tcslen(szHeaders), szReq, strlen(szReq))) {
      DWORD dwErr = GetLastError();
      /// handle error
    }

    CHAR szBuffer[1025];
    DWORD dwRead=0;
    while(::InternetReadFile(hHttpRequest, szBuffer, sizeof(szBuffer)-1, &dwRead) && dwRead) {
      szBuffer[dwRead] = 0;
      OutputDebugStringA(szBuffer);
      dwRead=0;
    }

    ::InternetCloseHandle(hHttpRequest);
    ::InternetCloseHandle(hHttpSession);
    ::InternetCloseHandle(hIntSession);

 

کتابخانه‌ی WinHttp

DWORD dwSize = 0;
  DWORD dwDownloaded = 0;
  LPSTR pszOutBuffer;
  BOOL  bResults = FALSE;
  HINTERNET  hSession = NULL, 
             hConnect = NULL,
             hRequest = NULL;

  // Use WinHttpOpen to obtain a session handle.
  hSession = WinHttpOpen( L"WinHTTP Example/1.0",  
                          WINHTTP_ACCESS_TYPE_DEFAULT_PROXY,
                          WINHTTP_NO_PROXY_NAME, 
                          WINHTTP_NO_PROXY_BYPASS, 0 );

  // Specify an HTTP server.
  if( hSession )
    hConnect = WinHttpConnect( hSession, L"www.microsoft.com",
                               INTERNET_DEFAULT_HTTPS_PORT, 0 );

  // Create an HTTP request handle.
  if( hConnect )
    hRequest = WinHttpOpenRequest( hConnect, L"GET", NULL,
                                   NULL, WINHTTP_NO_REFERER, 
                                   WINHTTP_DEFAULT_ACCEPT_TYPES, 
                                   WINHTTP_FLAG_SECURE );

  // Send a request.
  if( hRequest )
    bResults = WinHttpSendRequest( hRequest,
                                   WINHTTP_NO_ADDITIONAL_HEADERS, 0,
                                   WINHTTP_NO_REQUEST_DATA, 0, 
                                   0, 0 );


  // End the request.
  if( bResults )
    bResults = WinHttpReceiveResponse( hRequest, NULL );

  // Keep checking for data until there is nothing left.
  if( bResults )
  {
    do 
    {
      // Check for available data.
      dwSize = 0;
      if( !WinHttpQueryDataAvailable( hRequest, &dwSize ) )
        printf( "Error %u in WinHttpQueryDataAvailable.\n",
                GetLastError( ) );

      // Allocate space for the buffer.
      pszOutBuffer = new char[dwSize+1];
      if( !pszOutBuffer )
      {
        printf( "Out of memory\n" );
        dwSize=0;
      }
      else
      {
        // Read the data.
        ZeroMemory( pszOutBuffer, dwSize+1 );

        if( !WinHttpReadData( hRequest, (LPVOID)pszOutBuffer, 
                              dwSize, &dwDownloaded ) )
          printf( "Error %u in WinHttpReadData.\n", GetLastError( ) );
        else
          printf( "%s", pszOutBuffer );

        // Free the memory allocated to the buffer.
        delete [] pszOutBuffer;
      }
    } while( dwSize > 0 );
  }


  // Report any errors.
  if( !bResults )
    printf( "Error %d has occurred.\n", GetLastError( ) );

  // Close any open handles.
  if( hRequest ) WinHttpCloseHandle( hRequest );
  if( hConnect ) WinHttpCloseHandle( hConnect );
  if( hSession ) WinHttpCloseHandle( hSession );

 

کتابخانه‌ی Casablanca

  • ارائه شده درCodeplex (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
http_client client(L"http://www.myhttpserver.com");
http_request request(methods::GET);
client.request(request).then([](http_response response)
    {
        // Perform actions here to inspect the HTTP response...
        if(response.status_code() == status_codes::OK)
        {
        }
    });

 

کتابخانه‌ی Qt

  • ارائه شده درQt (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include "handler.h"
 
Handler::Handler(QObject *parent) :QObject(parent)  {
    http = new QHttp(this);
    connect(http, SIGNAL(stateChanged(int)), this, SLOT(stateChanged(int)));
    connect(http, SIGNAL(responseHeaderReceived(QHttpResponseHeader)), this, SLOT(responseHeaderReceived(QHttpResponseHeader)));
    connect(http, SIGNAL(requestFinished(int,bool)), this, SLOT(requestFinished(int,bool)));
}
 
void Handler::doHttp()  {
    http->setHost("google.com");
    http->get("/");
}
 
void Handler::stateChanged(int state)   {
    switch(state)   {
    case 0:
        qDebug() << "Unconnected";
        break;
    case 1:
        qDebug() << "Host Lookup";
        break;
    case 2:
        qDebug() << "Connecting";
        break;
    case 3:
        qDebug() << "Sending";
        break;
    case 4:
        qDebug() << "Reading";
        break;
    case 5:
        qDebug() << "Connect";
        break;
    case 6:
        qDebug() << "Closing";
        break;
    }
}
 
void Handler::responseHeaderReceived(const QHttpResponseHeader &resp)   {
    qDebug() << "Size : " << resp.contentLength();
    qDebug() << "Type : " << resp.contentType();
    qDebug() << "Status Code : " << resp.statusCode();
}
 
void Handler::requestFinished(int id, bool error)   {
    qDebug() << "Request Id : " << id;
    if(error)   {
        qDebug() << "Error";
    }   else    {
        qDebug() << http->readAll();
    }
}

مثالی از نسخه‌ی Qt5

void Downloader::doDownload()
{
    manager = new QNetworkAccessManager(this);

    connect(manager, SIGNAL(finished(QNetworkReply*)),
            this, SLOT(replyFinished(QNetworkReply*)));

    manager->get(QNetworkRequest(QUrl("http://google.com")));
}

void Downloader::replyFinished (QNetworkReply *reply)
{
   if(reply->error() != QNetworkReply::NoError)
    {
        qDebug() << "ERROR!";
        qDebug() << reply->errorString();
    }
    else
    {
        qDebug() << reply->header(QNetworkRequest::ContentTypeHeader).toString();
        qDebug() << reply->header(QNetworkRequest::LastModifiedHeader).toDateTime().toString();
        qDebug() << reply->header(QNetworkRequest::ContentLengthHeader).toULongLong();
        qDebug() << reply->attribute(QNetworkRequest::HttpStatusCodeAttribute).toInt();
        qDebug() << reply->attribute(QNetworkRequest::HttpReasonPhraseAttribute).toString();

        QFile file("C:/Qt/Dummy/downloaded.txt");
        if(file.open(QFile::Append))
        {
            file.write(reply->readAll());
        }
    }

    reply->deleteLater();
}

 

کتابخانه‌ی Poco

  • ارائه شده درPoco (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include <Poco/Net/HTTPClientSession.h>
#include <Poco/Net/HTTPRequest.h>
#include <Poco/Net/HTTPResponse.h>
#include <Poco/StreamCopier.h>
#include <Poco/Path.h>
#include <Poco/URI.h>
#include <Poco/Exception.h>
#include <iostream>
#include <string>

using namespace Poco::Net;
using namespace Poco;
using namespace std;

int main(int argc, char **argv)
{
  if (argc != 2)
  {
    cout << "Usage: " << argv[0] << " <uri>" << endl;
    cout << "       fetches the resource identified by <uri> and print it" << endl;
    return -1;
  }

  try
  {
    // prepare session
    URI uri(argv[1]);
    HTTPClientSession session(uri.getHost(), uri.getPort());

    // prepare path
    string path(uri.getPathAndQuery());
    if (path.empty()) path = "/";

    // send request
    HTTPRequest req(HTTPRequest::HTTP_GET, path, HTTPMessage::HTTP_1_1);
    session.sendRequest(req);

    // get response
    HTTPResponse res;
    cout << res.getStatus() << " " << res.getReason() << endl;

    // print response
    istream &is = session.receiveResponse(res);
    StreamCopier::copyStream(is, cout);
  }
  catch (Exception &ex)
  {
    cerr << ex.displayText() << endl;
    return -1;
  }

  return 0;
}

 

کتابخانه‌ی wxWidgets

  • ارائه شده درwxWidgets (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include <wx/sstream.h>
#include <wx/protocol/http.h>
 
wxHTTP get;
get.SetHeader(_T("Content-type"), _T("text/html; charset=utf-8"));
get.SetTimeout(10); // 10 seconds of timeout instead of 10 minutes ...
 
// this will wait until the user connects to the internet. It is important in case of dialup (or ADSL) connections
while (!get.Connect(_T("www.google.com")))  // only the server, no pages here yet ...
    wxSleep(5);
 
wxApp::IsMainLoopRunning(); // should return true
 
// use _T("/") for index.html, index.php, default.asp, etc.
wxInputStream *httpStream = get.GetInputStream(_T("/intl/en/about.html"));
 
// wxLogVerbose( wxString(_T(" GetInputStream: ")) << get.GetResponse() << _T("-") << ((resStream)? _T("OK ") : _T("FAILURE ")) << get.GetError() );
 
if (get.GetError() == wxPROTO_NOERR)
{
    wxString res;
    wxStringOutputStream out_stream(&res);
    httpStream->Read(out_stream);
 
    wxMessageBox(res);
    // wxLogVerbose( wxString(_T(" returned document length: ")) << res.Length() );
}
else
{
    wxMessageBox(_T("Unable to connect!"));
}
 
wxDELETE(httpStream);
get.Close();

 

کتابخانه‌ی Boost.Asio

  • ارائه شده درBoost (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include <iostream>
#include <istream>
#include <ostream>
#include <string>
#include <boost/asio.hpp>

using boost::asio::ip::tcp;

int main(int argc, char* argv[])
{
  try
  {
    if (argc != 3)
    {
      std::cout << "Usage: sync_client <server> <path>\n";
      std::cout << "Example:\n";
      std::cout << "  sync_client www.boost.org /LICENSE_1_0.txt\n";
      return 1;
    }

    boost::asio::io_service io_service;

    // Get a list of endpoints corresponding to the server name.
    tcp::resolver resolver(io_service);
    tcp::resolver::query query(argv[1], "http");
    tcp::resolver::iterator endpoint_iterator = resolver.resolve(query);

    // Try each endpoint until we successfully establish a connection.
    tcp::socket socket(io_service);
    boost::asio::connect(socket, endpoint_iterator);

    // Form the request. We specify the "Connection: close" header so that the
    // server will close the socket after transmitting the response. This will
    // allow us to treat all data up until the EOF as the content.
    boost::asio::streambuf request;
    std::ostream request_stream(&request);
    request_stream << "GET " << argv[2] << " HTTP/1.0\r\n";
    request_stream << "Host: " << argv[1] << "\r\n";
    request_stream << "Accept: */*\r\n";
    request_stream << "Connection: close\r\n\r\n";

    // Send the request.
    boost::asio::write(socket, request);

    // Read the response status line. The response streambuf will automatically
    // grow to accommodate the entire line. The growth may be limited by passing
    // a maximum size to the streambuf constructor.
    boost::asio::streambuf response;
    boost::asio::read_until(socket, response, "\r\n");

    // Check that response is OK.
    std::istream response_stream(&response);
    std::string http_version;
    response_stream >> http_version;
    unsigned int status_code;
    response_stream >> status_code;
    std::string status_message;
    std::getline(response_stream, status_message);
    if (!response_stream || http_version.substr(0, 5) != "HTTP/")
    {
      std::cout << "Invalid response\n";
      return 1;
    }
    if (status_code != 200)
    {
      std::cout << "Response returned with status code " << status_code << "\n";
      return 1;
    }

    // Read the response headers, which are terminated by a blank line.
    boost::asio::read_until(socket, response, "\r\n\r\n");

    // Process the response headers.
    std::string header;
    while (std::getline(response_stream, header) && header != "\r")
      std::cout << header << "\n";
    std::cout << "\n";

    // Write whatever content we already have to output.
    if (response.size() > 0)
      std::cout << &response;

    // Read until EOF, writing data to output as we go.
    boost::system::error_code error;
    while (boost::asio::read(socket, response,
          boost::asio::transfer_at_least(1), error))
      std::cout << &response;
    if (error != boost::asio::error::eof)
      throw boost::system::system_error(error);
  }
  catch (std::exception& e)
  {
    std::cout << "Exception: " << e.what() << "\n";
  }

  return 0;
}

کتابخانه‌ی Libcurl

  • ارائه شده درLibcurl (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include <stdio.h>
#include <curl/curl.h>
 
int main(void)
{
  CURL *curl;
  CURLcode res;
 
  curl = curl_easy_init();
  if(curl) {
    curl_easy_setopt(curl, CURLOPT_URL, "http://example.com");
    /* example.com is redirected, so we tell libcurl to follow redirection */ 
    curl_easy_setopt(curl, CURLOPT_FOLLOWLOCATION, 1L);
 
    /* Perform the request, res will get the return code */ 
    res = curl_easy_perform(curl);
    /* Check for errors */ 
    if(res != CURLE_OK)
      fprintf(stderr, "curl_easy_perform() failed: %s\n",
              curl_easy_strerror(res));
 
    /* always cleanup */ 
    curl_easy_cleanup(curl);
  }
  return 0;
}

کتابخانه‌ی Neon

  • ارائه شده درNeon (پشتیبانی از تمامی پلتفرم‌ها)
#include <ne_session.h>
#include <ne_request.h>
#include <ne_utils.h>
#include <ne_uri.h>

int httpResponseReader(void *userdata, const char *buf, size_t len)
{
    string *str = (string *)userdata;
    str->append(buf, len);
    return 0;
}
 
int do_get(string host)
{
    ne_session *sess;
    ne_request *req;
    string response;
 
    ne_sock_init();
 
    sess = ne_session_create("http", host.c_str(), 80);
    ne_set_useragent(sess, "MyAgent/1.0");
 
    req = ne_request_create(sess, "GET", "/SomeURL/method?with=parameter&value=data");
    // if accepting only 2xx codes, use "ne_accept_2xx"
    ne_add_response_body_reader(req, ne_accept_always, httpResponseReader, &response);
 
    int result = ne_request_dispatch(req);
    int status = ne_get_status(req)->code;
 
    ne_request_destroy(req);
 
    string errorMessage = ne_get_error(sess);
    ne_session_destroy(sess);
 
    printf("result %d, status %d\n", result, status);
    cout << response << "\n";
 
    switch (result) {
    case NE_OK:
        break;
    case NE_CONNECT:
        throw ConnectionError(errorMessage);
    case NE_TIMEOUT:
        throw TimeOutError(errorMessage);
    case NE_AUTH:
        throw AuthenticationError(errorMessage);
    default:
        throw AnotherWebError(errorMessage);
    }
 
    return 0;
}

کتابخانه‌ی NET.

  • ارائه شده در.NET (پشتیبان از ویندوز Xp به بعد)
#using <System.dll>

using namespace System;
using namespace System::Net;
using namespace System::Text;
using namespace System::IO;

// Specify the URL to receive the request.
int main()
{
   array<String^>^args = Environment::GetCommandLineArgs();
   HttpWebRequest^ request = dynamic_cast<HttpWebRequest^>(WebRequest::Create( args[ 1 ] ));

   // Set some reasonable limits on resources used by this request
   request->MaximumAutomaticRedirections = 4;
   request->MaximumResponseHeadersLength = 4;

   // Set credentials to use for this request.
   request->Credentials = CredentialCache::DefaultCredentials;
   HttpWebResponse^ response = dynamic_cast<HttpWebResponse^>(request->GetResponse());
   Console::WriteLine( "Content length is {0}", response->ContentLength );
   Console::WriteLine( "Content type is {0}", response->ContentType );

   // Get the stream associated with the response.
   Stream^ receiveStream = response->GetResponseStream();

   // Pipes the stream to a higher level stream reader with the required encoding format. 
   StreamReader^ readStream = gcnew StreamReader( receiveStream,Encoding::UTF8 );
   Console::WriteLine( "Response stream received." );
   Console::WriteLine( readStream->ReadToEnd() );
   response->Close();
   readStream->Close();
}

کتابخانه‌ی IXMLHTTPRequest

#include <atlbase.h>
#include <msxml6.h>

HRESULT hr;
CComPtr<IXMLHTTPRequest> request;

hr = request.CoCreateInstance(CLSID_XMLHTTP60);
hr = request->open(
    _bstr_t("GET"),
    _bstr_t("https://www.google.com/images/srpr/logo11w.png"),
    _variant_t(VARIANT_FALSE),
    _variant_t(),
    _variant_t());
hr = request->send(_variant_t());

// get status - 200 if succuss
long status;
hr = request->get_status(&status);

// load image data (if url points to an image)
VARIANT responseVariant;
hr = request->get_responseStream(&responseVariant);
IStream* stream = (IStream*)responseVariant.punkVal;
CImage *image = new CImage();
image->Load(stream);
stream->Release();

کتابخانه‌ی cpp-netlib

  • ارائه شده در  cpp-netlib (پشتیبان از همه‌ی پلتفرم‌ها)
using namespace boost::network;
using namespace boost::network::http;

client::request request_("http://127.0.0.1:8000/");
request_ << header("Connection", "close");
client client_;
client::response response_ = client_.get(request_);
std::string body_ = body(response_);

حال وقت آن است که یکی را به عنوان بهترین انتخاب متناسب با هدف خود انتخاب کنیم.

  • اگر شما به یک برنامه‌ی کاملاً قابل اعتماد در این حوزه نیاز دارید بهتر است از Libcurl استفاده کنید.
  • اگر قرار است برنامه‌ای توسعه دهید که دارای رابط کاربری است بهترین انتخاب Qt و برای آن‌هایی که از تمامی ویژگی‌های سی++۱۱ می‌خواهند استفاده کنند Casablanca گزینه‌ی مناسبی است.
  • اگر برنامه‌ی شما تحت پلتفرم دات‌نِت توسعه داده می‌شود می‌توانید از NET. استفاده کنید، اما توجه داشته باشید که آن فقط محدود بر پلتفرم ویندوز خواهد بود.
  • در صورتی که می‌خواهید برنامه‌ای توسعه دهید که شامل رابط کاربری نیست می‌توانید از Poco و Boost.Asio استفاده کنید که برای مدیریت جزئی‌تر ابزار‌های بسیاری در اختیار شما قرار خواهند داد.

نکته: در استاندار ۲۰ شاهد افزوده شدن ماژول شبکه که از کتابخانه‌ی Boost الهام گرفته است خواهیم بود.

  • پسندیدن 2
  • تشکر شده 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در ۱ ساعت قبل، کامبیز اسدزاده گفته است :

اگر شما به یک برنامه‌ی کاملاً قابل اعتماد در این حوزه نیاز دارید

با سلام و تشکر !

  1. منظورتان دقیقا از یک برنامه ی قابل اعتماد چیست ؟
  • پسندیدن 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
در 2 دقیقه قبل، قاسم رمضانی منش گفته است :

با سلام و تشکر !

  1. منظورتان دقیقا از یک برنامه ی قابل اعتماد چیست ؟

کتابخانه‌ی Libcurl به خوبی از ویژگیِ Multi Session به عنوان ارسال و دریافت درخواست‌های هم‌‌زمان پشتیبانی می‌کنه این ویژگی به شما اجازه میده تا درخواست‌های هم‌زمان با تعداد بسیار بالا رو  در مدیریت کنید (بدون اینکه نگران از دست رفتن حتی یکی از سشِن‌ها بشید).

  • تشکر شده 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید

برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید

ایجاد یک حساب کاربری

برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !

ثبت نام یک حساب کاربری جدید

ورود به حساب کاربری

دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید

ورود به حساب کاربری

  • کاربران آنلاین در این صفحه   0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.

  • مطالب مشابه

    • توسط کامبیز اسدزاده
      کیوت (به انگلیسی: Qt) مجموعه‌ای از کتابخانه‌ها و سرآیندهای نوشته‌شده به زبان سی++ است که به برنامه‌نویس امکان توسعه آسان نرم‌افزارهای کاربردی را می‌دهد. کیوت شامل چندین کلاس برای کار با واسط گرافیکی، چندرسانه، ابزارهای پایگاه‌داده، شبکه و … است. نرم‌افزارهای نوشته شده با ابزار کیوت قادرند تا با استفاده از یک کامپایلر زبان سی‌پلاس‌پلاس برای طیف وسیعی از سیستم‌عامل‌ها از جمله گنو/لینوکس (نسخه‌های رومیزی و وسیله‌های قابل حمل)، ویندوز، ویندوز CE، مک‌اواس و … همگردانی شوند. بدین ترتیب حمل نرم‌افزار نوشته شده بدون تغییر در متن کد نوشته شده امکان‌پذیر است. از کیوت در زبان‌های برنامه‌نویسی متعددی مانند سی++ و جاوا و پایتون می‌توان استفاده‌کرد.
       
      جهت مشاهده‌ی مباحث مرتبط با این کتابخانه به این بخش مراجعه کنید.
    • توسط کامبیز اسدزاده
      با سلام،
      ما برای بهبود و سرعت بخشی برای توسعه محصولاتمون رو پلتفرم‌های مختلف برای جولوگیری از بازنویسی کُد‌های مشابه و یک سری ابزار‌هایی که برای تولید قابلیت‌های ویژه در پروژه‌ها و اپلیکیشن‌های موبایل و دسکتاپ نیاز داشتیم رو به صورت انحصاری در قالب یک موتور اختصاصی برای شرکت خودمون تولید کردیم که در توسعه هر چه سریعتر استارت‌آپ‌ها بسیار مفید واقع می‌شود.
       
      قابلیت‌ها و ویژگی‌ها
      با استفاده از پروژه‌ی سِل ما می‌توانیم بَک‌اند و ترکیبی از عملیات فرانت‌اِند پروژه‌های خود را در کمترین زمان ممکن تولید و توسعه دهیم که در نتیجه گیری سریع یک استارت‌آپ بسیار مفید است. این کار باعث می‌شود ما هر بار در پروژه‌های خودمان نیاز به باز نویسی کلاس‌ها و توابع و تولید ابزار‌هایی نباشیم که در یک محصول مورد نیاز است.
      عنوان: پروژه‌ی سِل انجین (Cell) توضیحات: این پروژه یک موتور برنامه‌نویسی چند‌سکویی در قالب یک چهارچوب تخصصی می‌باشد که در توسعه هرچه سریع‌تر محصولات و طراحی و همچنین مستقر سازی آن‌ها بر روی پلتفرم‌های مختلف کمک بسیاری می‌کند. زبان‌ها و فناوری‌های استفاده شده: زبان برنامه‌نویسی ++C فریم وُرک‌ و کتابخانه‌ها: کتابخانه‌ی OpenSSL‌، LibCurl، STL ابزار‌های ساخت:  cmake نوع پروژه: تجاری (انحصاری شرکتِ Dotwaves LLC) نویسندگان: کامبیز اسدزاده وضعیت: در حال توسعه حق چاپ و تکثیر: شرکت دات‌ویوز برخی از محصولاتی که تحت این موتور طراحی شده اند:
      سیستم مدیریت محتوای جگوار  
       
    • توسط ali0066
      با سلام
      من دانشجوی نرم افزار هستم ی پروژه به من داده شده که باید در C++ ی تابع بنویسم و با فرمت dll ذخیره کنم 
      چطور میشه اینکارو انجام داد؟؟
      در ضمن تو دانشگاه با محیط Dev-C++ کار میکنیم.
      ممنون میشم راهنمایی کنید.
      با تشکر
    • توسط کامبیز اسدزاده
      آیا این واقعاً امکان‌پذیر است؟
      پاسخ :  بله!
      من می‌دانم که ممکن است این مبحث تحت سی++ بسیار پیچیده و یک کار بیهوده‌ای باشد! اما واقعیت این است که تکنیک‌های پنهان بسیاری وجود دارد که ممکن است همه از آن باخبر نباشند!
      من قبلاً در مورد اینکه تحت ++C وب‌سایت میشه طراحی کرد یا خیر تحقیقاتی انجام داده بودم، از لحاظ امکان بودنش جواب مثبت بود اما اینکه به راحتی طراحی تحت Php یا دیگر زبان‌های برنامه‌نویسی باشه خیر! خُب طبیعیه چون شما بسیار راحت یه اسکریپت رو می‌نویسی و روی سرور اجراش می‌کنی و سایت شما به خوبی و خوشی بالا میاد!
      ممکن است در همین قسمت از موضوع شما به این نتیجه رسیده باشید که خُب نیازی به ادامه‌ی بحث نداریم! وقتی کار سختیه پس منطقی نیست و شما احتمالاً دیوانه‌ای!!! 😁
      واقعیت جریان این است بر خلاف آن چیزی که تصور کرده‌ایم طراحی وب‌سایت با سی‌پلاس‌پلاس نه تنها بسیار راحت است بلکه بسیار هم جذاب خواهد بود! اما در نگاه اول ممکن است یک سری محدودیت‌هارا داشته باشد که همه‌ی این موارد با کمی تعمل و بررسی قابل حل هستند به قدری که وقتی درگیر این جریان باشید شیفته‌ی آن خواهید شد.
       
      مزایای یک وب‌سایت تحت سی‌پلاس‌پلاس نسبت به دیگر زبان‌های رایج
      سرعت خارق‌العاده و غیر قابل مقایسه با زبان‌های رایج امنیت بهتر کد‌های شما مدیریت ساده‌تر و انعطاف‌پذیری بالا مصرف بسیار بهینه‌ و غیر قابل تصور از منابع سرور دسترسی نامحدود به کتابخانه‌ها عدم محدودیت در دسترسی به برنامه‌نویسی سطح پایین عدم محدودیت در استفاده از توابع سیستم‌عامل عدم محدودیت در مدیریت سیستم و هر ویژگی‌ دیگری که در زبان‌های اسکریپتی اگر به آن نیاز داشته باشید مجبور هستید تا به صورت اکستنشن آن را تحت سی‌پلاس‌پلاس باز نویسی کنید. سیستم راه‌انداز وب‌سرور چگونه است؟
      در هر سروری CGI به شما امکان این را می‌دهد که بتوانید تحت پروتکل‌های استاندارد برنامه‌های تحت وب را اجرا کنید. شما می‌توانید تحت آن و یا موارد دیگری مانند FatCGI و WSGI و دیگر موارد بهینه شده‌ی آن برنامه‌ی تحت وب را بر روی سرور خود اجرا کنید.
       
      طراحی قالب هماهنگی با HTML, JavaScript, Css در سی‌پلاس‌پلاس چگونه خواهد بود؟
      همه‌ی گزینه‌های مربوط به وب را شما بدون هیچ محدودیتی در اختیار خواهید داشت. شما هیچ محدودیتی در استفاده از ویژگی‌های HTML5 یا CSS3 و یا JavaScript و دیگر فریمورک‌ها و کتابخانه‌های کارآمدی چون Angular.JS را نخواهید داشت. بنابراین از نظر طراحی رابط یک وب‌سایت همانند دیگر زبان‌های رایج می‌توانید روی آن حساب کنید.
       
      طراحی هسته و بک‌اِند وب‌سایت چگونه خواهد بود؟
      همانند زبان‌ها و فریمورک‌های رایج تحت وب شما در سی‌پلاس‌پلاس می‌توانید هسته‌ی وب‌سایت یا سیستم وب‌سایت خود را تحت استاندارد سی‌پلاس‌پلاس و هر کتابخانه‌ای که می‌پسندید و یا به آن تسلط دارید پیاده سازی کنید! به شرطی که قابلیت‌های آن کتابخانه پاسخگوی نیاز‌های شما باشد.
      با این حساب شما می‌توانید حتی سیستم مدیریت محتوای (CMS) خود را طراحی کنید! 😧
      بله سیستم مدیریت محتوا تحت سی‌پلاس‌پلاس! کاملاً جدی هستیم 🙂
      قبل از هر چیز یک مزیت بسیار بزرگ در کنار مزیت‌های دیگر این است که یک CMS تحت سی‌پلاس‌پلاس می‌تواند داشته باشد مصرف بهینه از منابع سرور خواهد بود. برای مثال در یک مقایسه‌ی‌ ساده و آزمایشی نتیجه‌ی بسیار جالبی ارائه شده است.
      همانطور که می‌دانید Wordpress به عنوان یک سیستم مدیریت محتوای (بلاگ) شناخته شده و تحت Php توسعه‌ یافته است. نسخه‌ی سریعتر و بهینه‌تر آن با نام Ghost تحت Node.JS توسعه یافته است که ما نسخه‌ی توسعه‌ یافته‌ی آن را با یک عمل مشابه در C++1z مورد بررسی قرار داده ایم که نتایج آن بسیار جالب است!
      مصرف حافظه‌
      سیستم مدیریت محتوای Jaguar ۳۵۰۰ درخواست در هر ثانیه 3.6 مگابایت سیستم مدیریت محتوای Ghost 100 درخواست در ثانیه 120 مگابایت پشتیبانی از پایگاه‌های داده
      به لطف کتابخانه‌های عظیم سی‌پلاس‌پلاس امکان مدیریت یک وب‌سایت تحت پایگاه‌های داده مختلفی ممکن است. برای مثال تحت Qt شما می‌توانید به رایجترین درایور‌های بانک‌اطلاعاتی دسترسی داشته و سیستم خود را به آن‌ها مجهز کنید.
      نکته: احتمالاً در برنامه‌نویسی با نود جی‌اس و پی‌اچ‌پی شناختی با کتابخانه‌های OpenSSL, Libcurl و موارد این چنینی داشته اید! کتابخانه‌های فوق عضو لیست کتابخانه‌های C و  ++C هستند. بنابراین شما علاوه بر دسترسی مستقیم بر آن‌ها به هزاران و شاید میلیون‌ها کتابخانه در دنیا سی‌پلاس‌پلاس خواهید داشت.
       
      نمونه‌ی اولیه اما شوق‌آور برای اثبات امکان طراحی وب‌سایت تحت سی‌پلاس‌پلاس
      چندی پیش من تصمیم گرفتم تا سیستم وب‌سایتی را تحت Php7 برای یکی از استارت‌آپ‌ها طراحی و پیاده سازی کنم که در این پست به آن اشاره شده است. از آن‌جایی که به لطف کتابخانه‌ی Qt برنامه‌های سمت کاربر را توسط سی‌پلاس‌پلاس پیاده سازی کرده بودم به این فکر افتادم چرا سمت سرور و بخش وب‌سایت هم با آن هماهنگ نشود!؟
      اینگونه هماهنگی بین برنامه‌ها و پرفرمنس همه‌ی آن‌ها بسیار افزایش خواهد یافت در اولین نگاه این تفکر بسیار ناشیانه و بسیار ناممکن بود! تنها روشی که به کار گرفته بودم ارسال اطلاعات از طرف کاربر به سمت سرور و مدیریت آن‌ها تحت معماری Restful Api بود که در قالب JSon آن‌ها را تجزیه و مدیریت می‌کردم. با کمی تحقیق در مورد ویژگی‌های سمت وب  تحت Fast-CGI, uWSGI, DJango, ClearSilver و موارد مرتبط با آن‌ها سعی کردم تا صفحه‌ی بسیار ساده‌ای از HTML را توسط سی‌پلاس‌پلاس هندل کنم. این کار نتایج بسیار موفقیت آمیزی را در بر داشت تا نتیجه‌ی آن تبدیل به یک پروژه‌ی سیستم مدیریت محتوا تحت ++C شد.
      من پروژه‌ای با نام مفهومی Jaguar که نام پروژه‌ی قبلی تحت Php بود را در محیط Qt Creator با C++17 و کتابخانه‌ی Qt باز سازی کرده و هسته‌ی اولیه‌ی آن را برای اجرای چند صفحه از یک وب‌سایت، احراز حویت، بازخوانی و نمایش لیستی از خبر‌ها و مدیریت متا تگ‌ها و آدرس صفحات مربوط به هر صفحه را ایجاد کردم.
      سعی کرده ام در کمترین زمان ممکن برای آزمایش یک سری ویژگی‌های اولیه از یک وب‌سایت آن‌ها را مورد بررسی قرار بدم که عبارتند از هماهنگی با فریم‌ورک‌های طراحی مانند BootStrap و یا Angular.JS که خوشبختانه همه‌چیز بسیار خوب در کنار همدیگه کار می‌کنند. هسته‌ی سیستم به صورت جدا و معماری طراحی آن بر پایه‌ی MVC مورد آزمایش قرار گرفته است.
      در زیر تصاویری از صفحات تولید شده تحت سیستم‌ مدیریت محتوای ساخته شده با سی‌پلاس‌پلاس را مشاهده می‌کنید. 😉







      همه چیز در قدم‌های اول قرار دارد و با توجه به سادگی تولید وب سایت بر خلاف تصوری که داشتیم بسیار توسعه و جای پیشرفت خواهد داشت. بخشی از نمونه کد‌های این سیستم به صورت زیر آورده شده است تا ذهنیتی برای توسعه‌دهندگان ارائه شود:
      تکه کُد زیر عمل ارسال اطلاعات و تمامی لینک‌های مربوط به بوت استرپ را برای سمت HTML ارائه می‌کند که در قالب استاندارد جدید C++17 آورده شده است:
      auto bootstrapCss = bootStrapLib.find("css"); if(bootstrapCss != bootStrapLib.end()) { c->setStash("BootstrapCss", bootstrapCss->second.c_str()); std::cout << "Found " << bootstrapCss->first << " " << bootstrapCss->second << '\n'; } کد مربوط به سمت قالب به صورت زیر خواهد بود:
      <!-- Bootstrap core css --> <link href="{{BootstrapCss}}" rel="stylesheet"> نتیجه‌ی فوق در صورتی که CDN بر روی لوکال تنظیم شده باشد از روی کد‌های کامپایل شده و یا استاتیک فراخوانی خواهد شد. در غیر اینصورت از روی یکی از سرور‌های CDN فراخوانی می‌شوند.
      نحوه‌ی ارسال متغیر از سمت سی‌پلاس‌پلاس به قالب بسیار ساده است! بسیار ساده از Php و یا Node.JS می‌باشد. با در نظر گرفتن ارسال اطلاعات از سمت سی‌پلاس‌پلاس به سمت رابط کاربری کافی است نام متغیر‌ها را در قالب خود اعمال کنید.
      {% for post in news %} <div class="blog-post"> <h2 class="blog-post-title"><a href="news/{{post.uri}}">{{post.title}}</a></h2> <p class="blog-post-meta">{{post.date}} by <a href="#">{{post.author}}</a></p> <p>{{post.announcement|safe}}</p> </div><!-- /.blog-post --> {% endfor %}</div> این ساختار بر پایه‌ی ساختار Angular.JS و DJango پیاده سازی شده است که به طور کامل پشتیبانی می‌شود.
      فعال سازی فناوری Angular.JS بر روی این سیستم جهت طراحی قالب تنها با دو دستور ساده اعمال می‌شود:
      <!-- Link to AngularJS --> <script src= "{{AngularJs}}"></script> <!-- Enable AngularJS Engine --> {{AngularJsSync|safe}} این دستورات در هسته‌ی سیستم مدیریت محتوا در کلاسی با نام Template پردازش و در نهایت به سمت HTML هندل می‌شوند.
      بخشی از دستورات سمت هسته در سی‌پلاس‌پلاس ۱۷ برای مثال ارسال عنوان صفحه به صورت زیر است:
      std::optional<std::string> LoadListTemplate::getTitle() const { if (isset(title)) { return title; } else { return std::nullopt; } } سمت HTML کافی است دستور فوق را در نظر بگیریم:
      <title>{{title}}</title> این‌ها مثال‌هایی از مراحل توسعه‌ی این سیستم است که می‌دانم آنچنان گسترده نیست، اما برای ثابت کردن طراحی و توسعه‌ی وب‌سایت تحت سی‌پلاس‌پلاس مثال‌های روشنی هستند.
       
      موفق و سربلند باشید!
      اطلاعیه‌های مربوط به این پروژه احتمالاً در کانال‌ها و گروه‌ تلگرامی و همین مرجع بازگو و در اختیار شما قرار بگیره.
    • توسط کامبیز اسدزاده
      با سلام،
      در این پست من قصد دارم به چند ویژگی استاندارد 1z اشاره کنم که به شما اجازه میده تا کُد تمیزتر، ساده‌تر و خواناتری را ایجاد کنید. توسعه زبان‌های برنامه‌نویسی روز به روز بیشتر شده و سی++ به عنوان یک زبان پیچیده نیاز به این داره تا کاربران رو از لحاظ سادگی و مدرنیزه شدن سینتکس دلگرم کنه.
      در استاندارد جدید ۱۷ من برخی از ویژگی‌ها رو معرفی می‌کنم که در تمیز نوشتن و ساده نوشتن تاثیر بسیاری دارند.
      ویژگی ساختار‌های پیوندی
      این ویژگی یکی از ویژگی‌های جدید سی++ است که امکان پیوند شدن نام‌های مشخص و زیر اشیاء المنت‌های اولیه را می‌دهد. به عبارت ساده‌تر می‌توان گفت که، ساختار‌های پیوندی (Structured Bindings) این توانایی را برای ما می‌دهد تا متغیر‌های چند گانه از یک ساختار (struct) یا tuple را به هم دیگر متصل کنیم.
      *مهمترین هدف Structured Bindings در نسخه‌ی ۱۷ ساده سازی و راحتی درک کد می‌باشد.
      سینتکس این ویژگی به صورت زیر است:
      auto ref-operator(optional)[identifier-list] = expression; // Or auto ref-operator(optional)[identifier-list]{expression}; // Or auto ref-operator(optional)[identifier-list](expression); اجازه دهید تا ما با استفاده ازیک مثال مزایای استفاده از ساختار‌های پیوندی را با کمک tuple ببینیم:
      در نسخه‌ی ۹۸ سی‌پلاس‌پلاس:
      #include <iostream> using namespace std; // Creating a structure named Point struct Point { int x; int y; }; // Driver code int main() { Point p = {1, 2}; int x_coord = p.x; int y_coord = p.y; cout << "X Coordinate : " << x_coord << endl; cout << "Y Coordinate : " << y_coord << endl; return 0; } در نسخه‌ی ۱۱ و ۱۴ سی‌پلاس‌پلاس:
      #include <iostream> #include <tuple> using namespace std; // Creating a structure named Point struct Point { int x, y; // Default Constructor Point() : x(0), y(0) { } // Parameterized Constructor for Init List Point(int x, int y) : x(x), y(y) { } auto operator()() { // returns a tuple to make it work with std::tie return make_tuple(x, y); } }; // Driver code int main() { Point p = {1, 2}; int x_coord, y_coord; tie(x_coord, y_coord) = p(); cout << "X Coordinate : " << x_coord << endl; cout << "Y Coordinate : " << y_coord << endl; return 0; }   در نسخه‌‌ی ۱۷ سی‌پلاس‌پلاس:
      #include <iostream> using namespace std; struct Point { int x; int y; }; // Driver code int main( ) { Point p = { 1,2 }; // Structure binding auto[ x_coord, y_coord ] = p; cout << "X Coordinate : " << x_coord << endl; cout << "Y Coordinate : " << y_coord << endl; return 0; } ویژگی عبارت شرطی و حلقه‌ی جدید
      نسخه‌های جدید از دستورات شرطی switch و if در سی‌پلاس‌پلاس به صورت زیر هستند:
      if (init; condition) و switch (init; condition) قبلاً شما باید به صورت زیر یک دستور شرطی را پیاده سازی می‌کردید:
      { auto val = GetValue(); if (condition(val)) // on success else // on false... } در این قالب مشخص است که val یک محدوده‌ی جداگانه و احتمال نشتی دارد. در نسخه‌ی جدید آن را می‌توان به صورت زیر ساده تر و خواناتر نوشت:
      if (auto val = GetValue(); condition(val)) // on success else // on false... در این نسخه val فقط در داخل حوزه‌ی if و else قابل مشاهده است، بنابراین در این صورت امکان نشتی نخواهد داشت. شرط ممکن است هر نوع شرط باشد و فقط وابسته به val مقدار true/false را بر نمی‌گرداند.
      خُب، چرا این نسخه مفید خواهد بود؟
      فرض کنید قرار است در داخل یک رشته چند چیز را جستجو کنید:
      const std::string myString = "My Hello World Wow"; const auto it = myString.find("Hello"); if (it != std::string::npos) std::cout << it << " Hello\n" const auto it2 = myString.find("World"); if (it2 != std::string::npos) std::cout << it2 << " World\n" ما یا باید نام‌های مختلفی را برای it استفاده کنیم و یا باید آن‌ها را در داخل دامنه‌ی جداگانه قرار دهیم. مانند مثال زیر:
      { const auto it = myString.find("Hello"); if (it != std::string::npos) std::cout << it << " Hello\n" } { const auto it = myString.find("World"); if (it != std::string::npos) std::cout << it << " World\n" } عبارت شرطی جدید if یک دامنه اضافی را فقط در یک خط ایجاد می‌کند:
      if (const auto it = myString.find("Hello"); it != std::string::npos) std::cout << it << " Hello\n"; if (const auto it = myString.find("World"); it != std::string::npos) std::cout << it << " World\n"; همانطور که قبلاً ذکر شد متغیر تعریف شده در عبارت if نیز در بلوک else قابل مشاهده است. بنابراین شما می‌توانید آن را به صورت زیر نیز بنویسید:
      if (const auto it = myString.find("World"); it != std::string::npos) std::cout << it << " World\n"; else std::cout << it << " not found!!\n"; همچنین شما در استاندارد جدید می‌توانید از ويژگی پیوند ساختاری در عبارت شرطی نیز استفاده کنید که قالب آن به صورت زیر است:
      // better together: structured bindings + if initializer if (auto [iter, succeeded] = mymap.insert(value); succeeded) { use(iter); // ok // ... } // iter and succeeded are destroyed here ویژگی Variadic Templates
      در نسخه‌ی ۱۱ ما ویژگی‌ خوبی به نام قالب‌های متنوع یا همان (Variadic Templates) داریم که بسیار عالی است، مخصوصاً وقتی که می‌خواهید با تعداد نامحدود یا متغیر با توابع کار کنید. برای مثال در نسخه‌های قبل از ۱۱ ما مجبور بودیم تا چندین تابع را با ورودی‌های مختلف پیاده سازی کنیم تا بتوانیم به نتیجه‌ی مربوطه برسیم.
      در حال حاضر این ویژگی هنوز هم نیازمند افزودن کد‌های می‌باشد مخصوصاً اگر می‌خواهید تابعی از نوع بازگشتی پیاده سازی کنید. مانند مثال زیر:
      auto SumCpp11(){ return 0; } template<typename T1, typename... T> auto SumCpp11(T1 s, T... ts){ return s + SumCpp11(ts...); } در نسخه‌ی جدید سی++۱۷ ما می‌توانیم این را بسیار ساده تر بنویسیم:
      template<typename ...Args> auto sum(Args ...args) { return (args + ... + 0); } و یا حتی ساده تر...
      template<typename ...Args> auto sum2(Args ...args) { return (args + ...); } این تابع فوق‌العاده است! ورودی‌های متغیر با نوع بازگشتی یکی از پر کاربرد‌ترین توابعی است که در نسخه‌های قبل پیاده سازی آن پیچیده بود.
      ویژگی متغیر‌های درون خطی (Inline variables)
      در قبل از سی++۱۷ ما می‌توانستیم از کلمه‌ی کلیدی inline جهت بهینه‌سازی در زمان کامپال برای توابع استفاده کنیم. حال در نسخه‌ی ۱۷ قابلیت تعریف inline برای متغیر‌ها نیز فراهم شده.
      فرض کنید قرار است متغیری را تعریف کنیم که به صورت ایستا و عمومی مورد استفاده قرار بگیرد. در قبل از نسخه‌ی ۱۷ تعریف آن به این صورت که متغیر در فایل هدر و سورس اعلان و تعریف شوند:
      #ifndef MYCLASS_H #define MYCLASS_H class MyClass { public: MyClass(); static const int myVariable; }; #endif // MYCLASS_H فایل سورس
      #include "myclass.h" MyClass::MyClass() { } const int MyClass::myVariable = 17; و در نهایت تابع و فایل main:
      #include <iostream> #include "myclass.h" int main() { std::cout << "My global variable is : " << MyClass::myVariable << std::endl; return 0; } در استاندارد جدید تعریف تابع در همان زمان اعلان به صورت ایستا و عمومی امکان پذیر شده است. برای مثال:
      #ifndef MYCLASS_H #define MYCLASS_H class MyClass { public: MyClass(); inline static const int myVariable = 17; }; #endif // MYCLASS_H همین تعریف برای اعلان متغیر از نوع ایستا و عمومی کافی است. این کار باعث می‌شود نیازی برای تعریف مقدار متعیر در فایل سورس نباشد.
      مثال‌های دیگر :
      struct MyClass { static const int sValue; }; inline int const MyClass::sValue = 777; و یا ساده تر از آن به شکل زیر:
      struct MyClass { inline static const int sValue = 777; };  
×